مولای من ٬ مهدی جان ...

دعا نمیکنم بیایی ....!

دعا میکنم وقتی که آمدی چشمانم شرمسار نگاهت نشود !

چون همه می دانند که می آیی ... 

از بس كه نفس به ياد عشق تو زدم   ............ياد تو به جاي نفسم مي آيد

ا

                                    كه باز بر سر دلداگیت هم عهدیم !


                                          قسم به عشق كزین راه بر نمی گردیم !

طلوع مي كند آن آفتاب پنهاني
زسمت مشرق جغرافياي عرفاني
دوباره پلك دلم مي پرد نشانه چيست؟
شنيده ام كه مي آيد كسي به مهماني
كسي كه سبزتر از هزار بار بهار
كسي شگفت َََُكسي آن چنان كه مي داني ...

خیلی وقته که نیومدم یعنی نتونستم بیام.

بازم مینویسم ازدلتنگیهام برای آقام تا روزی که بیاد...

برام دعا کنید...

.

  دیشب کسی برای تو سجاده وا نکرد
  بغضی ترک ندید و گلویی صدا نکرد
  انگار ما بدون حضور تو راحتیم..!!!!
  وقتی کسی برای ظهورت دعا نکرد
  مارا همین صدا نزدن بی خیال کرد
  مارا همین صدا نزدن با خدا نکرد
  وقتی که دامن تو رها شد ز دست ما
  دست گناه دامن ما را رها نکرد
  در روزگار ما تو بیابان نشین شدی
  خاکم به سر از اینکه دل ما حیا نکرد
  توبه از اینکه این دل بی بند و بار ما
  جایی برای آمدن یار وا نکرد...

ابوبكر:

-اي فرزندم(عايشه)ازرسول خدا(ص)شنيدم كه مي فرمودند:"نگاه كردن به صورت علي عليه السلام عبادت است."(1)

-مرا رها كنيدكه من بهترين شما نيستم درحالي كه علي بن ابيطالب درميان شماست.(2)

-ازرسول خدا (ص)شنيدم كه ميفرمودند:"هيچ كس ازصراط نمي گذرد مگر كسي كه علي عليه السلام برايش گذرنامه صادر كرده باشد."(3)

عمر بن خطاب:

-رسول خدا (ص)علي عليه السلام را بزرگ وسرور مسلمانان قرار داد. پس فرمود:هركس من مولاي او هستم پس علي مولاي اوست.پروردگارا دوست بدار دوست اورا ودشمن بدار دشمنان اورا وياري فرما كسي را كه ياور او باشد.خدايا تو گواه من بر آنان ميباشي.(4)

-شهادت ميدهم كه ازپيامبراكرم (ص)شنيدم كه مي فرمود:"اگر آسمانها وزمين در كفه ترازويي نهاده شود وايمان علي دركفه ديگر ايمان علي عليه السلام برتر خواهد بود."(5)

-زنان عاجزند كه فرزندي مانند علي ابن ابيطالب به دنيا آورند.(6)

-بيناترين ما درقضاوت و داوري علي ابن ابيطالب است.(7)

-به علي(ع)سه خصلت داده شد كه اگر يكي ازآن خصلتها به من داده ميشد براي من محبوبتر ازداشتن ثروتهاي فراوان بود.آن سه چيز عبارتنداز:ازدواج با دختر رسول الله (ص)؛بازبودن درب منزل به مسجدالحرام كه براي علي حلال شد وبراي ديگران جايز نبود وبدست گرفتن پرچم درجنگ خيبر.(8)

عثمان:

"...به خدا اگر بميري دوست ندارم كه بعد توزنده بمانم؛زيرا جانشيني پس ازتو نمي بينم واگر باقي بماني هيچ سركشي را نمي بينم كه تورا به عنوان نردبان ووسيله ياوري انتخاب كرده باشد وتو را پناهگاه وملجا شمرده باشد.نسبت من به تو مانند فرزندي است كه ازطرف پدرش عاق شده است."(9)

(1)     ابن كثير؛البدايه والنهايه

(2)     چراشيعه شدم.

(3)     حضرت علي ازديدگاه خلفا

(4)     ينابيع الموده

(5)     ينابيع الموده

(6)     تاريخ دمشق

(7)     البدايه والنهايه

(8)     ينابيع الموده

(9)     امام علي (ع) ؛عبدالفتاح عبدالمقصود

من که خواب مانده بودم چه کنم؟! آنچه بايد از تو بر ميگرفتم نگرفته ام و بي توشه گرفتن از تو نمي توانم به ديدار رمضان بروم! نه آب تني کرده ام و نه لباس عوض کرده ام! نه معطر شده ام و نه چرک از خود شسته ام! "بوي عرق يک سال دويدن هاي بيهوده" از تنم مي بارد و مرا روي آن نيست که در کنار قامت هايي که احرام "نشستن بر سر سفره آزادگي" را بسته اند و لباس سفيد بر تن آئينه گونه شان پوشيده اند نيست.

 قد قامت الرمضان... قد قامت الرمضان...

نه... کمي آرام تر... لختي درنگ کن...

خدايا به من همان بده که براي سي روز مراقبت کنندگانت در اين ماه عطا خواهي کرد.

 اِلهى هَبْ لى قَلْباً يُدْنيهِ مِنْکَ شَوْقُهُ وَلِساناً يُرْفَعُ اِلَيْکَ صِدْقُهُ وَنَظَراً يُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ

خدايا به من قلبي بده که شوقش به تو نزديک سازد و زباني بده که راست گويي و حقيقت گويي اش به سمت تو بالا برد و به معراج آورد و افق نگاهي که به منظر حقت نزديک سازد و ارتباط اتفاقات اطراف را برايم بفهماند...

تا تو را در همه لحظاتم ببينم و هميشه دست تو را در چرخشگري بيابم و از همه قطع اميد کنم و فقط به تو اميد بندم...

هرشب كه انتظار تورا مي برم به روز           

شرمنده ام كه بي تونفس ميكشم هنوز ...

هر جمعه و سه شنبه نشستم در انتظار

این بار هم نیامده بودی سر قرار

گفتی اگر عاشقی کو نشانه ات؟

من عاشقم...من عاشقم...نشان به همین قلب بی قرار

بر روی ریل های زمان خیره مانده ام

شاید تو را بیاورد از راه یک قطار

حرف دلم عصاره ی این چند واژه است

تا کی شکست؟تا کی خورد شدن بغض انتظار؟

تقویم بی تو هرچه که باشد قشنگ نیست

فرقی نمی کند،چه زمستان و چه بهار

از روزهای آمده و رفته خسته ام

از هرچه کار...پول....ریاکارکارکارکارکار

از هرچه که ریشه اش به حقیقت نمی رسد

از شاخه ی دروغ و از اسم مستعار

روزی تو میرسی و جهان پاک میشود

این شعر اگرچه قابلتان را نداشته آقا

قبول کنیدش

آقا قبول کنیدش به یادگار

مهدي جان از فراقت دراين بيابان وحشتناك مي سوزم و صداي گريه هاي دلم را كسي نمي شنود. ازدوريت مرغ بي بال وپر را مي مانم.بيا مولا جان ،بيا و شبي حتي درخواب ورويا آن آب حيات را به من تشنه بنوشان .. آنچنان تشنه ديدارم كه جگرم شعله ور گشته. بيا كه ازهماي سعادت لحظه اي ديدار جمالت را به دوعالم نخواهم فروخت. غم جدايي و فراق راشنيده بوديم ولي اي زيباترين ،فراق هم اندازه اي دارد ببين كه كاسه صبرم چقدر لبريز است. بيا مولا،بيا كزتير كجتابيت آخر كمان شد قامتم. بيا كه من آن نقش رخ مهپاره ات را و نگاه زرفشان چشم خورشيد جمالت را به جان خريدارم.

نگار من رو به هرسو مي كنم روي تومي آيد به چشم. پس رخ ازمن پنهان مكن،پيدا وپنهانم تويي،مهدي،عزيز فاطمه قلبم سراي مهرتوست . عزيزترين روي ازمن مگردان،دل بيتو به تنگ آمده فراق تا كي؟.... زعشقت شعله ها دردل نمي گنجد .بيا وجهان را به نور جمالت منور كن كه تيرگي جهان را چون نگاه خفاشان خون آشام كرده است....

اي سلسله زلفت سرمايه رسوايي                  بازآي كه رسوا كرد مارا دل شيدايي 

 الهي!

       خدایا شکرت.خدایا شکرت.خدایا شکرت.

             خدایا شکرت.خدایا شکرت.

                  خدا جون شکر....

در عبور بي دريغ لحظه ها                       

من كنار خويش درجا مانده ام

تا ببينم لحظه موعودرا

جمعه ميشد كاشكي هرروز من

اي بهار آخرين كي مي رسي؟

من غريب وخسته اينجا مانده ام.........

آقاي مهربون من سلام. سال 86 هم رفت . نيومدي آقا....

اما مهربونم من چشم به راهت ميمونم. بازم لحظه تحويل سال تورو ازخدا ميخوام.

ازش ميخوام كمكم كنه در عشق تو ثابت قدم باشم؛تابراستي عاشقت باشم.

ميدونم لياقتش روندارم. اما آقاجون توبرام دعاكن.

منم غريب ديار وتويي غريب نواز         دمي به حال غريب ديار خود پرداز

برام دعا كن آقا جون .دعا كن،

 تا خوب باشم.آدم باشم .يه منتظر واقعي كه وقتي اومدي چشمام شرمسار چشمهات نشه.....

کار گل زار شود گر تو به گلزارآیی

نرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

ماه در ابر رود چون تو برآیی لب بام

گل کم از خار شود چون تو به گلزارآیی

علي؛ آشكارا سبكتر شده بود .من كه حامل او بودم ومركب و مركوب او؛ به وضوح اين سبكي را درمي يافتم.

پيش از اين احساس مي كردم كه علي بر من نشسته است با يك سلسله از حلقه هاي سنگين زنجير . علي بر من نشسته است با يك سلسله كوه .

اگرچه سخت نبود؛ اگرچه به خاطر علي همه چيز آسان مي نمود؛ اما متفاوت بود . اكنون احساس مي كردم كه پرنده اي بر من نشسته است به همان بي وزني و سبكبالي .

گفت : ((بچرخيم )) ومن از خدا مي خواستم . وبا خود شروع كرد به ترنم اين عبارات . ترنمي كه آرام آرام ؛ جوهره اش بيشتر شد و رنگ رجز به خود گرفت :

(( اكنون زمين و زمان جان مي دهد براي جنگيدن .

حاليا پرده ها كنار رفته است . مصداق ها آشكار شده است و حقيقت رخ نموده است

بياييد ! پيش بياييد كه من عقبگرد نياموخته ام . تا بدنهاي شما هست؛ غلاف؛ به چه كار مي آيد ؟! ))

او اگرچه اينچنين مي گفت؛ اما احساس من اين بود كه اين بار براي جنگيدن نيامده است؛ آمده است براي كشته شدن .

جنازه ها را از زمين برچيده بودند اما خون همچنان بر زمين دلمه بسته بود . خون بسان اسفنجي شده بود كه اگرچه به چشم جامد مي آمد ولي وقتي بر آن پا مي نهادي خون تازه از زير آن ترشح مي كرد .

آفتاب درست در وسط آسمان؛ نه؛ درست در وسط ميدان بر زمين نشسته بود . هرم گرما پلك چشم ها را هم مي سوزاند. نه فقط دهان كه حتي مجاري بيني ام هم از شدت عطش خشك شده بود. احساس مي كردم كه خون به زحمت در لابلاي رگ هايم راه باز مي كند .

اما علي به گمانم  ديگر تشنه نبود. اسب اگر حال و روز سوارش را نفهمد كه اسب نيست. آن عقيقي كه او مكيده بود؛ به آن چشمه اي كه او دهان سپرده بود؛ بر آن جامي كه او لب زده بود و گذاشته بود و برنداشته بود ؛ در پس آنچه او نوش كرده بود؛ تشنگي ديگر معنا نداشت. آنچه او اكنون داشت؛ شادماني و طربي غير قابل وصف بود.حال او آسمان تا زمين با ميدان اول تفاوت مي كرد.تفاوتي ميان رزم و بزم.تفاوتي ميان مبارزه و معانقه.تفاوتي ميان ستيز و معاشقه.

اين حال خوشش مرا نيز به وجد آورده بود.چرخ مي زديم و چرخ مي زديم.شمشير آخته اش با تمام شانه و كتف؛ در هوا مي چرخيد اما گردن هيچ گردنكشي داوطلب تماس با اين شمشير نمي شد .

سپاهي كه به محاصره اش آمده بود؛ به هر نقطه اي كه او مي رسيد؛ عقب نشيني مي كرد و بازپيش مي آمد . انگار كه او حلقه اي را دور دست مي چرخاند .

اگر پيش از اين؛ به هر بهانه اي دزديده به پدر نگاه مي كرد؛ اكنون آشكارا از تلاقي دو نگاه؛ پرهيز داشت.حسين اكنون خود او بود به كجا بايد نگاه مي كرد؟!

گشت زديم و گشت زديم.چرخيديم و چرخيديم.و سوار من هي رجز خواند و مبارز طلبيد؛ اما هيچ كس پا پيش نگذاشت براي جنگيدن يا كشته شدن .

و ... سوار من آشكارا كلافه شد. عادتش هرگز اين نبود كه بي گدار به درياي دشمن بزند . هميشه دوست داشت كه رقيبش جنگيدن را انتخاب كرده باشد؛ امام اكنون چاره اي نبود . زمان مي گذشت و از خيل دشمني كه به كشتن او آمده بود؛ هيچ كس جلو نمي آمد .

اين بود كه ناگهان علي به من هي زد. از من سرعتي بيشتر طلب كرد و شروع كرد به درو كردن سرهاي رسيده.اكنون فقط شمشير او بود كه به هوا مي رفت و سر و پيكر و جنازه بود كه بر زمين مي افتاد.حلقه محاصره اندك اندك ؛ باز و بازتر شد تا آنجا كه ما مانديم و حلقه اي از جنازه و اسب و خود و نيزه و سر و سپر.

بعض اسب ها رم كردند و از مهلكه گريختند. اصولا هر اسبي جگر ماندن در معركه را ندارد . اسب اگر خون نديده باشد؛ صداي شمشير نشنيده باشد و چشم و گوشش از جنگ و ستيز و كشت و كشتار پر نباشد؛ اگر فقط به خريد و تفريح و بازار رفته باشد كه در اين آشوب ها دوام نمي آورد .

برخي از اين اسب ها را از پيش مي شناختم. بيشتر وسيله ي تمرين بچه ها بودند تا مركب جنگ و ستيز و مقاتله. بعضي به گربه ي دست آموز بيشتر شباهت داشتند تا اسب ميدان نبرد. اين بود كه بعض سواران را ناخواسته؛ اسب ها از ميدان به در مي بردند. اگر سوار بيچاره هم قصد مقاومت داشت؛ اسب تن نمي داد .

بالاخره پيش روي ما؛ خالي و خالي تر شد آنچنان كه من به حس غريزي وحشت كردم . اين سكوت ناگهاني در ميانه معركه هيچ گاه مقدمه خوبي نبوده است .

وناگهان رگبار تيرها كه به سمت ما هجوم آورد؛ معناي شوم اين سكوت ناگهاني را دريافتم. من چگونه مي توانستم ببينم كه يكي ازاين تيرها به گلوي سوار من نشسته است و حلقش را پاره كرده است . من فقط احساس كردم كه افسار در دستهاي سوارم آرام آرام شل مي شود تا آنجا كه عنانم به اختيار خودم درآمد؛ اما ديدم كه سوارم با سينه برپشت من فرود آمد و از بيم افتادن؛ دست در گردن من انداخت .

از انتهاي تيرها كه بر پشتم فرو مي رفت تازه فهميدم كه چقدر تير بربدنش نشسته است و تير حلق؛ تير خلاصي او از هجوم درد بوده است. كاش يكي از اين تيرها برجگر من مي نشست و آن سوار دلاور را اينچنين خميده و افتاده نمي ديدم.بخصوص كه تازه حمله كركسهاس بي مروت آغاز شده بود .

كدام نخلي است كه بيفتد و كودكاني كه درحسرت صعود ازآن بوده اند؛ دوره اش نكنند و شاخ و برگهايش را به لجاجت نشكنند .

التماس نكن ليلا ! من اينجاي ماجرا را تا قيام قيامت هم نخواهم گفت . چه فايده كه اشكهاي مرا با دستهاي لرزانت پاك كني ؟ مگراين اشكها به ستردن تمام مي شود ؟ و اصلآ يك نفر بايد اشكهاي مقدس تو را بروبد كه خاك حياط اينچنين بي مهابا آنها را به دامن مي گيرد و در خود فرو مي برد .

نه؛ ليلا ! يقين داشته باش كه اگر خدا را هم پيش چشمم بياوري؛ اين بخش ماجرا را از من نمي شنوي . همين قدر بگويم كه اگر خون فرزندت چشمهاي مرا نپوشانده بود ؛ من اسبي نبودم كه سوارم را به ميانه سپاه دشمن ببرم . آخر چه توقعي است از كسي كه چراغ چشمهايش خاموش شده ؟!

       سید مهدی شجاعی                                                                                             

اگه با خوندن متنهام حزني به دلتون نشست و اشكي گوشه چشمتون ؛ ثوابش نثار روح دختر نويسنده اين متنها .

آقای خوبم ، مهربونم،گل نرگسم سلام:

بازم یه جمعه دیگه.بازم نیومدی آقا....دلم گرفته ،دلم تنگه برات مولا.

آقا جون برای ظهورت دعا کن . اینجا پرنده های شکسته بال زیادی هستند که به مرهم تو نیازدارند.

مهربونم بیا .ای امید دلهای خسته بیا...

آقا جون! دلتنگم . کی میشه بیای آقا؟

آقای مهربونم برام دعا کن . برام دعاکن آقا که اگه تودعام کنی دیگه هیچ غمی ندارم...

زودتر بیا آقا جون.زودتر بیا..............

   برخرمن جانم آتش افروخته ای            اﻳن آتش پر شراره خاموش مباد