مهدي جان از فراقت دراين بيابان وحشتناك مي سوزم و صداي گريه هاي دلم را كسي نمي شنود. ازدوريت مرغ بي بال وپر را مي مانم.بيا مولا جان ،بيا و شبي حتي درخواب ورويا آن آب حيات را به من تشنه بنوشان .. آنچنان تشنه ديدارم كه جگرم شعله ور گشته. بيا كه ازهماي سعادت لحظه اي ديدار جمالت را به دوعالم نخواهم فروخت. غم جدايي و فراق راشنيده بوديم ولي اي زيباترين ،فراق هم اندازه اي دارد ببين كه كاسه صبرم چقدر لبريز است. بيا مولا،بيا كزتير كجتابيت آخر كمان شد قامتم. بيا كه من آن نقش رخ مهپاره ات را و نگاه زرفشان چشم خورشيد جمالت را به جان خريدارم.

نگار من رو به هرسو مي كنم روي تومي آيد به چشم. پس رخ ازمن پنهان مكن،پيدا وپنهانم تويي،مهدي،عزيز فاطمه قلبم سراي مهرتوست . عزيزترين روي ازمن مگردان،دل بيتو به تنگ آمده فراق تا كي؟.... زعشقت شعله ها دردل نمي گنجد .بيا وجهان را به نور جمالت منور كن كه تيرگي جهان را چون نگاه خفاشان خون آشام كرده است....

اي سلسله زلفت سرمايه رسوايي                  بازآي كه رسوا كرد مارا دل شيدايي 

 الهي!

       خدایا شکرت.خدایا شکرت.خدایا شکرت.

             خدایا شکرت.خدایا شکرت.

                  خدا جون شکر....

در عبور بي دريغ لحظه ها                       

من كنار خويش درجا مانده ام

تا ببينم لحظه موعودرا

جمعه ميشد كاشكي هرروز من

اي بهار آخرين كي مي رسي؟

من غريب وخسته اينجا مانده ام.........

آقاي مهربون من سلام. سال 86 هم رفت . نيومدي آقا....

اما مهربونم من چشم به راهت ميمونم. بازم لحظه تحويل سال تورو ازخدا ميخوام.

ازش ميخوام كمكم كنه در عشق تو ثابت قدم باشم؛تابراستي عاشقت باشم.

ميدونم لياقتش روندارم. اما آقاجون توبرام دعاكن.

منم غريب ديار وتويي غريب نواز         دمي به حال غريب ديار خود پرداز

برام دعا كن آقا جون .دعا كن،

 تا خوب باشم.آدم باشم .يه منتظر واقعي كه وقتي اومدي چشمام شرمسار چشمهات نشه.....

کار گل زار شود گر تو به گلزارآیی

نرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

ماه در ابر رود چون تو برآیی لب بام

گل کم از خار شود چون تو به گلزارآیی

علي؛ آشكارا سبكتر شده بود .من كه حامل او بودم ومركب و مركوب او؛ به وضوح اين سبكي را درمي يافتم.

پيش از اين احساس مي كردم كه علي بر من نشسته است با يك سلسله از حلقه هاي سنگين زنجير . علي بر من نشسته است با يك سلسله كوه .

اگرچه سخت نبود؛ اگرچه به خاطر علي همه چيز آسان مي نمود؛ اما متفاوت بود . اكنون احساس مي كردم كه پرنده اي بر من نشسته است به همان بي وزني و سبكبالي .

گفت : ((بچرخيم )) ومن از خدا مي خواستم . وبا خود شروع كرد به ترنم اين عبارات . ترنمي كه آرام آرام ؛ جوهره اش بيشتر شد و رنگ رجز به خود گرفت :

(( اكنون زمين و زمان جان مي دهد براي جنگيدن .

حاليا پرده ها كنار رفته است . مصداق ها آشكار شده است و حقيقت رخ نموده است

بياييد ! پيش بياييد كه من عقبگرد نياموخته ام . تا بدنهاي شما هست؛ غلاف؛ به چه كار مي آيد ؟! ))

او اگرچه اينچنين مي گفت؛ اما احساس من اين بود كه اين بار براي جنگيدن نيامده است؛ آمده است براي كشته شدن .

جنازه ها را از زمين برچيده بودند اما خون همچنان بر زمين دلمه بسته بود . خون بسان اسفنجي شده بود كه اگرچه به چشم جامد مي آمد ولي وقتي بر آن پا مي نهادي خون تازه از زير آن ترشح مي كرد .

آفتاب درست در وسط آسمان؛ نه؛ درست در وسط ميدان بر زمين نشسته بود . هرم گرما پلك چشم ها را هم مي سوزاند. نه فقط دهان كه حتي مجاري بيني ام هم از شدت عطش خشك شده بود. احساس مي كردم كه خون به زحمت در لابلاي رگ هايم راه باز مي كند .

اما علي به گمانم  ديگر تشنه نبود. اسب اگر حال و روز سوارش را نفهمد كه اسب نيست. آن عقيقي كه او مكيده بود؛ به آن چشمه اي كه او دهان سپرده بود؛ بر آن جامي كه او لب زده بود و گذاشته بود و برنداشته بود ؛ در پس آنچه او نوش كرده بود؛ تشنگي ديگر معنا نداشت. آنچه او اكنون داشت؛ شادماني و طربي غير قابل وصف بود.حال او آسمان تا زمين با ميدان اول تفاوت مي كرد.تفاوتي ميان رزم و بزم.تفاوتي ميان مبارزه و معانقه.تفاوتي ميان ستيز و معاشقه.

اين حال خوشش مرا نيز به وجد آورده بود.چرخ مي زديم و چرخ مي زديم.شمشير آخته اش با تمام شانه و كتف؛ در هوا مي چرخيد اما گردن هيچ گردنكشي داوطلب تماس با اين شمشير نمي شد .

سپاهي كه به محاصره اش آمده بود؛ به هر نقطه اي كه او مي رسيد؛ عقب نشيني مي كرد و بازپيش مي آمد . انگار كه او حلقه اي را دور دست مي چرخاند .

اگر پيش از اين؛ به هر بهانه اي دزديده به پدر نگاه مي كرد؛ اكنون آشكارا از تلاقي دو نگاه؛ پرهيز داشت.حسين اكنون خود او بود به كجا بايد نگاه مي كرد؟!

گشت زديم و گشت زديم.چرخيديم و چرخيديم.و سوار من هي رجز خواند و مبارز طلبيد؛ اما هيچ كس پا پيش نگذاشت براي جنگيدن يا كشته شدن .

و ... سوار من آشكارا كلافه شد. عادتش هرگز اين نبود كه بي گدار به درياي دشمن بزند . هميشه دوست داشت كه رقيبش جنگيدن را انتخاب كرده باشد؛ امام اكنون چاره اي نبود . زمان مي گذشت و از خيل دشمني كه به كشتن او آمده بود؛ هيچ كس جلو نمي آمد .

اين بود كه ناگهان علي به من هي زد. از من سرعتي بيشتر طلب كرد و شروع كرد به درو كردن سرهاي رسيده.اكنون فقط شمشير او بود كه به هوا مي رفت و سر و پيكر و جنازه بود كه بر زمين مي افتاد.حلقه محاصره اندك اندك ؛ باز و بازتر شد تا آنجا كه ما مانديم و حلقه اي از جنازه و اسب و خود و نيزه و سر و سپر.

بعض اسب ها رم كردند و از مهلكه گريختند. اصولا هر اسبي جگر ماندن در معركه را ندارد . اسب اگر خون نديده باشد؛ صداي شمشير نشنيده باشد و چشم و گوشش از جنگ و ستيز و كشت و كشتار پر نباشد؛ اگر فقط به خريد و تفريح و بازار رفته باشد كه در اين آشوب ها دوام نمي آورد .

برخي از اين اسب ها را از پيش مي شناختم. بيشتر وسيله ي تمرين بچه ها بودند تا مركب جنگ و ستيز و مقاتله. بعضي به گربه ي دست آموز بيشتر شباهت داشتند تا اسب ميدان نبرد. اين بود كه بعض سواران را ناخواسته؛ اسب ها از ميدان به در مي بردند. اگر سوار بيچاره هم قصد مقاومت داشت؛ اسب تن نمي داد .

بالاخره پيش روي ما؛ خالي و خالي تر شد آنچنان كه من به حس غريزي وحشت كردم . اين سكوت ناگهاني در ميانه معركه هيچ گاه مقدمه خوبي نبوده است .

وناگهان رگبار تيرها كه به سمت ما هجوم آورد؛ معناي شوم اين سكوت ناگهاني را دريافتم. من چگونه مي توانستم ببينم كه يكي ازاين تيرها به گلوي سوار من نشسته است و حلقش را پاره كرده است . من فقط احساس كردم كه افسار در دستهاي سوارم آرام آرام شل مي شود تا آنجا كه عنانم به اختيار خودم درآمد؛ اما ديدم كه سوارم با سينه برپشت من فرود آمد و از بيم افتادن؛ دست در گردن من انداخت .

از انتهاي تيرها كه بر پشتم فرو مي رفت تازه فهميدم كه چقدر تير بربدنش نشسته است و تير حلق؛ تير خلاصي او از هجوم درد بوده است. كاش يكي از اين تيرها برجگر من مي نشست و آن سوار دلاور را اينچنين خميده و افتاده نمي ديدم.بخصوص كه تازه حمله كركسهاس بي مروت آغاز شده بود .

كدام نخلي است كه بيفتد و كودكاني كه درحسرت صعود ازآن بوده اند؛ دوره اش نكنند و شاخ و برگهايش را به لجاجت نشكنند .

التماس نكن ليلا ! من اينجاي ماجرا را تا قيام قيامت هم نخواهم گفت . چه فايده كه اشكهاي مرا با دستهاي لرزانت پاك كني ؟ مگراين اشكها به ستردن تمام مي شود ؟ و اصلآ يك نفر بايد اشكهاي مقدس تو را بروبد كه خاك حياط اينچنين بي مهابا آنها را به دامن مي گيرد و در خود فرو مي برد .

نه؛ ليلا ! يقين داشته باش كه اگر خدا را هم پيش چشمم بياوري؛ اين بخش ماجرا را از من نمي شنوي . همين قدر بگويم كه اگر خون فرزندت چشمهاي مرا نپوشانده بود ؛ من اسبي نبودم كه سوارم را به ميانه سپاه دشمن ببرم . آخر چه توقعي است از كسي كه چراغ چشمهايش خاموش شده ؟!

       سید مهدی شجاعی                                                                                             

اگه با خوندن متنهام حزني به دلتون نشست و اشكي گوشه چشمتون ؛ ثوابش نثار روح دختر نويسنده اين متنها .

آقای خوبم ، مهربونم،گل نرگسم سلام:

بازم یه جمعه دیگه.بازم نیومدی آقا....دلم گرفته ،دلم تنگه برات مولا.

آقا جون برای ظهورت دعا کن . اینجا پرنده های شکسته بال زیادی هستند که به مرهم تو نیازدارند.

مهربونم بیا .ای امید دلهای خسته بیا...

آقا جون! دلتنگم . کی میشه بیای آقا؟

آقای مهربونم برام دعا کن . برام دعاکن آقا که اگه تودعام کنی دیگه هیچ غمی ندارم...

زودتر بیا آقا جون.زودتر بیا..............

   برخرمن جانم آتش افروخته ای            اﻳن آتش پر شراره خاموش مباد

ماه رمضان شد ،مي وميخانه بر افتاد                   عشق وطرب وباده به وقت سحرافتاد

فرازی ازصحیفه سجادیه:

سپاس خدايي را که ماه رمضان را بر امت اسلام اهدا نمود و آن را ماه پاکيزگي و تصفيه از گناهان قرار داد.

او که ماه رمضان را، ماه قيام – براي نماز در شبها – و يکي از راههاي احسان قرار دارد.

خدايي که اين ماه را بر ماههاي ديگر برتري داد و آن را گرامي داشت و فضايل را در آن هويدا نمود.

خدايا ! ما را در شناخت اين ماه و اداي حقش و دوري گزيدن از اعمال حرام توفيق ده، تا از دستان و پاهايمان در راه حرام استفاده نکنيم ، مال حرام نخوريم و زبانمان جز به بيان گهرهاي قرآن ، پيامبر اکرم و ائمه معصومين عليه السلام گشوده نشود.

پروردگارا ! ما را در اين ماه بر اوقات نمازهاي يوميه و احکامش موفق فرما ، ما را در نماز همچون کساني قرار ده که مراتب شايسته آنرا يافته اند .

الهي ! به ما توفيق عنايت فرما که در اين ماه با نيکي و بخشش فراوان ، با خويشان خود رفتار نمائيم و با احسان از همسايگان جويا شويم.

خدايا ! کمک کن که مال خود را خالص و آراسته نماييم .

الهي ! توفيق ده که در اين ماه به سوي تو تقرب جوييم .

بار خدايا ! ما را در توحيد و عدم شرک نسبت به خود ياري فرما.

بار الها ! هر روز که از ماه رمضان مي گذرد و از آن کاسته مي شود ، از گناهان ما بکاه و با به پايان رسيدن روزهايش ، بديها و گرفتاريها را دفع نما.

پروردگارا ! اگر در اين ماه از راه راست عدول نموديم، ما را هدايت فرما.

سلام برمسيح شرقی،بوی خوش همه نوگلان هستی،عنقای قاف قدم، اسم اعظم الهی،مرکز دايره شهود،شهد همه شکوفه های تاريخ،پور عسگری وفرزند نرگس.

                                  نفس نفس اگر ازباد نشنوم بويت    

                                  زمان زمان چوگل ازغم کنم گريبان چاک

                                  رود بخواب دوچشم ازخيال تو، هيهات

                                   بود صبور دل اندر فراق تو ،حاشاک

فرازی ازمناجات شعبانیه:

خدايا درود فرست برمحمدوال محمدوبشنو دعايم را هنگاميکه توراخوانم وبشنو صدايم را هرگاه باتوراز گويم زيرا من بسوي تو گريختم.

خدايا براستي توگناهاني رادردنيابرمن پوشاندي که من به پوشاندن آنها در آخرت محتاجترم واينکه آشکارش نکردي براي هيچيک ار بندگان شايسته ات،اي خدا پس درروزقيامت دربرابر ديدگان مردم مرا رسوا مکن.

خدايا اگر خواري مرا خواسته بودي راهنماييم نمي کردي واگر رسواييم را مي خواستي تندرستيم نمي دادي.

خدايا گمان ندارم که مرا بازگرداني درمورد حاجتي که عمر خويش را در خواستن آن ازتو سپري کردم.

خدايا اگر مرا به جنايتم ماخوذ داري من هم تورا بعفوت بگيرم واگر به گناهانم بگيري من هم تورا به آمرزشت بگيرم واگر به دوزخم ببري به دوزخيان اعلام مي کنم که من تورا دوست دارم.

خدايا من آن نيرويي که بتوانم به وسيله آن خود را از نافرمانيت در امان دارم ،ندارم مگرآن وقت که توبراي دوستي ات بيدارم کني وآن طور که خواهي باشم.پس تورا سپاس گويم که مرا در کرم خويش داخل کردي.

خدايا دلي به من بده که اشتياقش به تو موجب نزديکي اش به تو گرددو زباني که صدق گفتارش به سوي تو بالا آيد ونظر حقيقت بين که همان حقيقتش اورا به تو نزديک گرداند.

خدايا براستي که هر کس به تو راه جويد راهش روشن است وهر که به توپناه جويد،پناه دارد.

خدايا مرا درميان دوستدارانت جاي آن دسته ازايشان قرار ده که اميد افزايش دوستي ات را دارند.

خدايا پس،ازتو خواهم وبه سوي تو زاري کنم وازتو خواهم که درودفرستي بر محمد وآل محمد ومرا از کساني قرار دهي که پيوسته به ياد تواند وپيمانت را نمي شکنندوازشکر تو غافل نشوند ودستور تورا سبک نشمارند.آمين.

براستی که محمد (ص) پاکترين ،بهترين،گرانبهاترين وگرامی ترين گوهر صدف هستی است.درپاکترين دودمانها،ازپاکيزه ترين گوهرها ،با پاکترين سيرتها چشم به جهان گشوده ،در قلب صحرا ،زير آسمانی صاف وروشن ،در دامانی پاک ،رشد کرده وبه جوانی رسيده ،درپرتو انديشه وجهان بينی اجداد بزرگوارش از شرک وبت پرستی بيزاری جسته ودر ضمير آگاه وبيدار خويش به وحدانيت خدای يگانه ايمان آورده ،در غايت زيبايی جمال ،به کمال معنوی رسيده ،با حسن اخلاق ورفتار ،راستی ودرستی گفتار وکردار ،پاکی ونجابت وصداقت وامانت خود ،در سالهای زندگی،احترام وعلاقه واطمينان مردم شهر وديارش را جلب کرده وبه مرحله ای ،به مقامی ،به فرازی قدم نهاده که تنها ،آری!فقط تنها او ،می تواند پای بگذارد،که پس ازآن ،اوج است ،بالا...بالا وبالاتر ،واين همان جاست...جايی که ازآغاز خلقت تاپايان جهان ،تنها اوست که می تواند،وتوانسته در آن قرارگيرد،مکان مقدسی در زمين ودر زمان که تنها او شايستگی رسيدن به آن را دارد...واينک...آن انفجار عظيم وشگفت،انفجار درزمان ومکان،انفجار نور،انفجار نار،انفجار عشق وانفجار...آن صدای غير قابل توصيف:اقرا باسم ربک الذی خلق.

محمد (ص) ازجانب خداوند به رسالت برگزيده شده است واين ،لحظه نورانی-حضور جبرﺋيل وفرو خواندن اين آيه مبارک- وابلاغ فرمان خدا به محمد (ص) آغاز بعثت فرخند